Subscribe

RSS Feed (xml)

Powered By

Skin Design:
Free Blogger Skins

Powered by Blogger

19 maja, 2016

IX Spotkania Teatralne Innowica 2016 - program


Z przyjemnością informujemy, iż tegoroczne Spotkania Teatralne Innowica odbędą się w dniach 26-28.05.2016 roku we wsi Nowica.

26.05 (czwartek)

20.00 – Teatr Ruchu Forma „Tezeusz 21” (stodoła)
21.00 – Loopus Duo + Ankh + Almanah (scena Nowica 9)

27.05 (piątek)

11.00 – otwarcie
11.30 – Teatr Małe Mi „Fintikluszki” + zabawa dla dzieci (Sarepta)
14.00 – Teatr Opowieści z Walizki „O rybaku Urashima” (szkoła)
16.00 – Jacek Zawadzki „Hantio” (szkoła) - przedstawienie dla widzów od lat 15
17.30 – wernisaż Sergieja Sawczenki i Kamili Bednarskiej (Nowica 21)
18.30 – Schola Węgajty „Orient-Okcydent” (scena Nowica 9)
20.30 – Teatr Biuro Podróży „Mistrz głodu” (Sarepta)
22.00 – Grupa Ludzi + Nowica 9 & CineManula (projekcje) + Jaźna (scena Nowica 9)

28.05 (sobota)

11.00 – Teatr Małe Mi „Tuwim Julek” (scena Nowica 9)
13.00 – spotkanie z Antonim Krohem (szkoła)
15.00 – Natalia Połowynka "Kwitka-Newista" (stodoła) - przedstawienie dla widzów od lat 15
18.00 – Teatr Cinema „Kabaret Olbrzymów” (stodoła)
20.30 – Teatr Klinika Lalek „Kilku ekscentryków i słoooń” (Sarepta)
22.00 – Stonerror + Kormorany (scena Nowica 9)


Zapraszamy do odwiedzenia rękodzielniczego "kermeszu" pod Starą Lipą oraz na ciepłą przekąskę i wiosenno-ziołowe napoje, które upichciły Dzieciaki pod czujnym okiem Mirka, Oli i Przyjaciół. To będzie się działo w okolicy chyży Nowica 8.



Atrakcją będą również pokazy tradycyjnego toczenia łyżek w domu Państwa Michniaków (Nowica 14) vis a vis cerkwi św. Paraskewy, którą można również zwiedzać.
 

Tradycyjnie informujemy, że nie zapewniamy i nie pośredniczymy w zakwaterowaniu. Artystów, którzy chcieliby wystąpić podczas tegorocznej edycji prosimy o nie przesyłanie już swoich propozycji ponieważ program został zamknięty. Możliwe są zgłoszenia na przyszły rok. Organizatorzy zastrzegają sobie możliwość ewentualnych zmian w programie.

Innowica - dziękuje


Kochani,

Dziękujemy wszystkim "Wspieraczom"- niezależnie od powodzenia akcji crowdfundingowej. Podtrzymywaliście nas duchowo w trudnych chwilach. Program tegorocznej edycji nie jest na pewno "programem marzeń", który chcieliśmy zaprezentować, ale na miarę  możliwości. Jesteśmy  wdzięczni i dumni z tego, że mamy tak fantastycznych Przyjaciół ....

Jesteście w sercu ....

Haśki, Andrzej Witkowski,  Węgajty, Tatiana, Leszek i Alinka Wronowscy, Leszczyny, Iza Osadnik, Nowica 9, Astek i Dorotka, Basia i Lewy, Pchła Szachrajka, Anetka z Andrychowa, The Stubs (Tomek i Magdusia, Łukasz, Radek), Maciek Kudłacik and Czerwie Band, Regina, Renatka Podsądecka, Sylwester Piątkowski, Sylwia Grużewska, Państwo Zwierzyńscy, Marek i Kinia Grabowski, Martusia, Paweł Sky, Lydia, Tasiemka, Syrbski Jeb, Oranżada, Helsinki, Stonerror, Sebastian Madejski, Marta Łukaszewska, Karol Schwarz, Na Siano Festiwal, Gratuleq, Fiołek, Sroczka, Jovan Radicevic, Janek Zaborowski, Katarzyna Mędrzycka, Jacek Malczewski, Ania i Tomek Opalińscy, Agnieszka Strzelczyk, Andrzej Christ, Ania i Marcin Rochowscy and The Great Family, Magdalena Żelechowska, Małgosia Wolińska, Pan Zambrowski, Joanna Wygodzka, Magdalena Radkiewicz, Pani Chojnowska, Agnieszka Grygierek-Adamkiewicz  i goście Domu Na Łąkach, Sergiej Sawczenko, Ryszard Latecki i Natalka, Danuta Ćwik-Drzewiecka, Mateusz Tymura, Joasia Nawrocka , SZYLDY TEAM, Maciek Majewski, Kuba Sojka, Witek i Marta Broda, Andrzej i Małgorzata Bieńkowscy, Marysia i Jurek Szczepkowski, Olenka Duć-Fajfer, Monika i Adaś, Czarna Gosia, Justyna, Zosia Fuglewicz, Biuro Podróży, Jarek Siejkowski, Kasia i Zbyszek Szumscy, Wiktor Wiktorczyk, Klinika Lalek, Jacek Zawadzki, Asia Sarnecka, Maciek Harna, Ania Woźniak, Kormorani, terenNowy, Nina Nu, Amok, Osa, Teśluczki, Puchatek, Telmutka. 

Dziękujemy również wszystkim, którzy prosili o anonimowość.




Opowiadanie dla Lem.Fm +

Wywiad dla łemkowskiego tygodnika Lem.Fm +

Na co dzień mieszka Pan w Warszawie. W jaki sposób znalazł Pan zakątek Nowica, który niektórzy nazywają końcem świata? Co urzekło Pana w tym miejscu i jak zrodził się pomysł, aby łąki, lasy, potoki stały się tłem i sceną dla kulturalno-artystycznych wydarzeń?

Do Nowicy trafiłem prawie 25 lat temu. Przyjechałem tam z przyjaciółmi na majówkę.  Od samego początku zakochałem się w tym miejscu, w magii tej doliny, w otoczeniu połonin, ale przede wszystkim w ludziach, którzy tam mieszkają, pracują, żyją. Życie tak bardzo ich doświadczyło zawieruchą dziejową i wojenną, ale mimo swoich osobistych, trudnych przeżyć  dla każdego mają otwarte serca, uśmiech, dobre słowo. W dużych miastach bardzo trudno spotkać takich „ludzi-serca”.

Artystyczne tradycje Nowicy sięgają okresu międzywojennego. Urodził się tutaj wybitny ukraiński poeta - na wskroś przesiąknięty duchem Łemkowszczyzny – Bohdan Ihor Antonycz – nazywany przez niektórych pierwszym „ poetą ekologicznym”.

Nowica została ponownie artystycznie odkryta – jeśli można użyć takiego stwierdzenia – przez Włodzimierza Staniewskiego, który na początku lat 80-tych wraz z grupą przyjaciół z Teatru Gardzienice przemierzał rubieże Polski wschodniej i południowej w poszukiwaniu miejsc, które zachowały swoją kulturowość – nietknięte i nie skażone cywilizacją – czerpiąc z nich inspirację. W tej grupie było bardzo wielu dziś wybitnych i ważnych dla kultury polskiej ludzi m.in.  Krzysztof Czyżewski – założyciel Ośrodka Kultur Sztuk i Narodów Pogranicze w Sejnach, Tomasz Rodowicz i Dorota Porowska ze Stowarzyszenia Teatralnego Chorea, Waldemar Czechowski – filmowiec dokumentalista i Jadwiga Rodowicz. Szczególne miejsce w Nowicy mają Wacław i Ermudte Sobaszek z Teatru Węgajty, którzy przyjeżdżają tu od wielu, wielu lat ze swoimi Allelujkami.

A cała przygoda ze Spotkaniami Teatralnymi Innowica zrodziła się w sposób spontaniczny. W łemkowskiej chyży pod numerem 9 żył jeden z ostatnich wiejskich muzykantów – Jan Szymczyk. Jego marzeniem było by po jego śmierci w tym domu zawsze tętniła muzyka, by był on domem spotkań artystów. I tak też się stało. Te tradycję kontynuują po dziś dzień muzycy grupy Nowica 9, którzy wcześniej nazywali się Zabrzańska Orkiestra Rockowa z Nowicy. Oni organizowali tu niszowe Spotkania Artystów, na  które przyjeżdżali ludzie by spotkać się tworząc wolną i nieskrępowaną atmosferę twórczej pracy. Jednak przemiany społeczne i gospodarcze w kraju spowodowały, że i oni musieli utrzymać swoje rodziny i przyjeżdżali coraz rzadziej. W 2007 roku będąc na wakacjach w Nowicy uczestniczyłem w Festiwalu Mniejszości Etnicznych, który zorganizował łemkowski zespół Pod Kyczerą. Zainspirowany tym wydarzeniem, duchem Spotkań Artystów w Nowicy 9, tradycjami Gardzienic i Węgajt, swoim życiem zawodowym w Teatrze Narodowym – pomyślałem - czemu nie spróbować  wskrzesić ponownie tego ducha? W Nowicy istniało Stowarzyszenie Przyjaciół Nowicy, skupiające grupę pasjonatów tej wsi, które powstało w celu ratowania szkoły podstawowej w Nowicy. Po powrocie do Warszawy zadzwoniłem do kolegów opowiadając o tym pomyśle. Usłyszałem – „oczywiście, wchodzimy w to”. Napisałem do kilku zespołów teatralnych, które odpowiedziały pozytywnie na zaproszenie. No i zaczęło się ...

Nowica jest miejscem, gdzie mam wrażenie ludzie chowają się przed cywilizacją, uciekają od dóbr doczesnych, mówią NIE dla tego co współczesne. Jak Pan myśli, co ma w sobie to miejsce, że zrzesza tam gdzie pozornie nic już nie może się wydarzyć osoby, które swoimi barwnymi osobowościami były by w stanie obdzielić tysiące miejsc i ludzi?

To bardzo ciekawe pytanie. Wspomniałem o tym trochę wcześniej. Spotkałem się z takim stwierdzeniem dotyczącym festiwalu, ale chyba też dobrze określającym Nowicę - to miejsce, które jest poza pozą. Tutaj nikt nikogo nie udaje – jest taki jaki jest na prawdę. Każda nieszczerość wychodzi od razu. Wszyscy podchodzą do siebie z sercem na dłoni. Taka atmosfera przyciąga ludzi do siebie i zbliża. Do Nowicy przyjeżdżają wrażliwcy, osobowości twórcze – uciekające przed kłamstwem, nieszczerością, spragnione autentycznego spotkania z drugim człowiekiem. Duże ośrodki nie sprzyjają takim postawom – zawsze jest coś do ukrycia, do zakombinowania, do zafałszowania.

Kim są artyści, którzy przyjmują zaproszenia na Innowicę, lub którzy sami wyrażają chęć wystąpienia w tych niecodziennych okolicznościach scenicznych?

Staramy się zapraszać artystów, którzy znali Nowicę wcześniej i tych, których twórczość widzimy oczami wyobraźni w kontekście Innowicy. Nie chcemy prezentować sztuki jarmarcznej, hałaśliwej, komercyjnej. Chcemy pokazywać wydarzenia, które mówią o czymś ważnym, przekazują uniwersalne wartości, niejednoznaczne - pozostawiają w głowach widzów pytania, refleksje. Takich artystów poszukujemy w czasie, w którym układamy program kolejnych edycji. Dobra fama festiwalu roznosi się po kraju i zagranicą pocztą pantoflową i bardzo często to sami artyści wychodzą do nas z inicjatywą.

Dla jakiego odbiorcy jest ten festiwal?

Program festiwalu układany jest w taki sposób żeby każdy znalazł w nim coś dla siebie – począwszy od najmłodszych widzów po seniorów. W tym miejscu muszę wspomnieć o fenomenalnym zjawisku jakim jest reakcja najmłodszych na bardzo poważne przedstawienia, w których uczestniczą rodzice. Mimo, iż czasem nie rozumieją treści to odbierają je bardzo intuicyjnie – czasem spontaniczniej niż rodzice.

Jakie znaczenie dla festiwalu ma przenikająca się, w sposób szczególny w tym miejscu, kultura polska z łemkowską? Czy staracie się Państwo w wyjątkowy sposób oddać jej cześć i zaznaczyć jej obecność?

Ten element jest dla nas bardzo istotny. Mieszkańców Nowicy, Łemkowszczyznę traktujemy bardzo poważnie – zawsze z poszanowaniem lokalnej kultury. To są nasi Gospodarze, którym należy się szacunek i honory. Nie zawsze na każdym festiwalu jest akcent Łemkowski, ale nie wynika to z ignorancji, a bardziej z niewiedzy i  braku dostatecznej informacji o działalności kulturalnej w środowiskach Łemkowskich. Pracując na co dzień w mieście nie dochodzą do nas informacje o ciekawych zespołach grających np. tradycyjną muzykę łemkowską. Z pełnym chapeau bas - nie jest filozofią zaproszenie zespołu LemOn, którego płyty można kupić w każdym sklepie, obejrzeć w telewizji czy znaleźć w internecie. Nas interesuje prezentacja kultury Łemkowskiej w jej wymiarze tradycyjnym, najbardziej autentycznym.  Naszymi gośćmi byli m.in. rewelacyjny zespół Micne Ziła, gościliśmy narodowy teatr ze Słowacji Divadlo Alexandra Duchnovica, który jest chyba jedynym na świecie zespołem grającym w języku rusińskim, prezentowaliśmy spektakl muzyczno-literacki „Antonycz w domu”, w ubiegłym roku naszym gościem był młody pisarz słowacki Maros Krajniak, który w swoich utworach porusza się po rusińskim świecie. Mamy nadzieję, że ten krótki wywiad przyczyni się w jakimś stopniu aby napisać do nas (adres mailowy jest na oficjalnej stronie festiwalu www.innowica.pl ) i poinformować o ciekawych zjawiskach w kulturze Łemkowskiej, a my w miarę możliwości będziemy starali się je sukcesywnie prezentować w czasie festiwalu.

Czym różnią się od siebie poszczególne festiwale? Czy atmosfera, specyfika, treść zmieniały się na przestrzeni lat?

Staramy się by zachować ciągłość repertuarową. Na przestrzeni lat festiwal wyrobił sobie wierną publiczność, której z roku na rok przybywa, i jak na nią przystało są to ludzie, którzy w tym czasie przebywając w Nowicy, starają się nie zakłócać spokoju stałym mieszkańcom i ich normalnego trybu życia. Festiwal wciąż pozostaje wolnym festiwalem – wstęp na wszystkie wydarzenia jest bezpłatny – choć mam wrażenie, że czasem odbywa się to ze szkodą dla odbioru sztuki.

Czym dla Pana osobiście jest Innowica? 

Odpowiem żartobliwie. Innowica to moje dziecko. Bywa bardzo nieznośne, z czasem wymaga coraz więcej nakładów finansowych i uwagi. Potrafi wycisnąć łzy, jest przyczyną przygnębienia, złości, ale kocham je bardzo.

Jakie miejsce w wielkim świecie zajmuje Innowica? Czy np.  Warszawa zna Innowicę?

W środowisku artystów o Nowicy słyszało bardzo wiele osób. Zdarza się, że dzwoniąc do któregoś zespołu teatralnego czy artysty słyszę słowa: „Cześć, jak miło – czekałem na Wasz telefon i zaproszenie”. Staraliśmy się nie nagłaśniać medialnie festiwalu obawiając się, by nie spowodować najazdu na tę magiczną wieś. Doszliśmy w tym roku z kolegami do wniosku, że odrobina reklamy nie zaszkodzi, bo podróż w te regiony wymaga wielu wyrzeczeń - nie ma też odpowiedniej infrastruktury, żeby przyjąć większą liczbę osób, dlatego potop nam nie grozi. W kwietniu, w warszawskim klubie Fugazi odbył się benefitowy koncert na rzecz festiwalu, w którym charytatywnie zagrało wiele zespołów z kręgu kultury alternatywnej.

Czego możemy się spodziewać w tym roku? W jaki sposób zachęcił by Pan naszych czytelników do wzięcia udziału w imprezie i przede wszystkim czy Łemkowie poczują łemkowskiego ducha  na tegorocznej imprezie? 

Z uwagi na ograniczone możliwości finansowe program tegorocznej edycji jest skromniejszy, ale nie znaczy to, że jest mniej ciekawy. Będziemy mogli obejrzeć artystów, którzy byli już gośćmi Innowicy i którzy czują jej atmosferę m.in. Teatr Biuro Podróży, Teatr Klinika Lalek, Teatr Cinema. W tym roku nie będzie może spektakularnego elementu Łemkowskiego, ale też nie zapominamy o nich – będziemy gościć Antoniego Kroha – wybitnego pisarza z kręgu kultury karpackiej, autora „Sklepu potrzeb kulturalnych”, „Łemkowszczyzny” wydanej przez wydawnictwo Bosz. Przedstawi on fragmenty swojej najnowszej książki poświęconej Łemkom.

Z Piotrkiem Bussoldem rozmawiała Monika Tylawska.